19.04.2026 09.37 „Kolarstwo to sport ekstremalny”, dlaczego tak sądzę? Sam jeździłem w peletonie 10 lat. Od młodzika do seniora. Teraz jestem też seniorem, tak mnie nazwali po przejściu na emeryturę. Dalej jeżdżę na rowerze. Mam swoją trasę… nieuczęszczaną. Zawsze jeżdżę po ulicy tam gdzie samochody osobowe, tiry, sprzęt budowlany i rolniczy. „To najlepsze rozwiązanie”. W miastach powstało mnóstwo ścieżek rowerowych. Rowery, hulajnogi i deskorolki jeżdżą slalomem między ludźmi. Młodzi ludzie są nieśmiertelni. To dobrze, że tak myślą. Przecież są „młodzi”. Ale jak się wywrócą, to ich błąd. W następnym życiu stracą umiejętności. Tak można przejść doświadczalnie do robotyki, stać się Robo-kopem. Dopiero po latach jak rozjaśni się w mózgu, dojść do wnioski , że przed latami mieliśmy sprawne ciało a nie kończyny przyczepione do mózgu. Dlaczego to piszę. Byłem w Warszawie, siedziałem na przystanku autobusowym. Wyciągnąłem nogę, żeby rozprostować kości. W tym momencie patrzyłem na nogę. W odległości centymetrów zobaczyłem koło roweru pędzącego po chodniku. Jechał szybko. „Czas się zatrzymał na moment”. Zdążyłem cofnąć nogę. Rowerzysta przemknął blisko, poczułem wiatr na twarzy. Wyhamował parę metrów dalej i się obejrzał. Był zdziwiony, że nie przejechał mojej nogi. Ciągle o tym myślę…
Źródło: Fabio Wibmer
Źródło: Danny Macaskill: The Ridge